flashback

Są rany, których nie widać gołym okiem, ale czuje się je każdym nerwem, każdym mięśniem, każdym oddechem. Trauma zapisuje się w ciele jak niewidzialny atrament – nie znika, nawet gdy umysł stara się zapomnieć. Zespół stresu pourazowego (PTSD) to właśnie taka rana: ciało wciąż żyje w dniu zagrożenia, choć kalendarz wskazuje zupełnie inną datę. Jak uwolnić się z tego więzienia? Odpowiedzią może być praca z ciałem – delikatna, cierpliwa, somatyczna podróż powrotu do siebie. W tym przewodniku opowiadamy, jak ją rozpocząć i kto może w niej towarzyszyć.